ROOTED

Een Architectuur van Thuiskomen

Ware beschutting is zelden een plek; het is een staat van gezien worden.GEWORTELDbestaat om de grenzen van waar wij ons 'thuis' voelen uit te dagen. Het is een visueel manifest dat stelt dat identiteit, of die nu queer, cultureel of religieus is, geen statisch punt op de kaart is, maar een levend, ademend wortelsysteem. Dit kunstwerk is gecreëerd om het "wij tegen zij" narratief te ontmantelen en te vervangen door een rauwe, prachtige realiteit: dat onze gedeelde kwetsbaarheden de enige bodem zijn waarin ware vrede kan groeien.

Het Verhaal: Gemeenschappelijke Grond in de Duinen

In de desolate uitgestrektheid van de Nederlandse duinen komen twee werelden samen onder de takken van een Schotse den. Arjan Spannenburg gebruikt zwart-wit met hoog contrast om de afleiding van kleur weg te nemen, waardoor alleen de rauwe geometrie van een ontmoeting overblijft.

De boom, met zijn blootgelegde en door de weersomstandigheden getekende wortels, dient als spiegel voor de figuren: hij staat stevig in bewegende zanden, net zoals de menselijke geest zijn houvast moet vinden in veranderende sociale landschappen. Door de figuur in traditionele Midden-Oosterse kledij, die een wereld symboliseert die vaak niet volledig begrepen wordt, samen te brengen met de kwetsbare protagonist, creëert Spannenburg "Common Ground". Dit is een ruimte waar het trauma van discriminatie, diep gevoeld door zowel de LGBTQ+ als de moslimgemeenschap, wordt erkend en vervolgens getransformeerd door nabijheid.

Het Artefact: Veerkracht in Monochroom

GEWORTELDis een statement op doek, 80 x 120 cm, over veerkracht. De toeschouwer wordt geconfronteerd met een diepe stilte. De donkere, gestructureerde stof van de kledij fungeert als een beschermende schaal tegen de bleke, oneindige horizon van de duinen.

Voor de internationale kunstverzamelaar biedt dit werk meer dan esthetische schoonheid; het biedt een dialoog. Het is een verfijnde verkenning van multiculturele integratie en de psychologische zoektocht naar veiligheid. Het spreekt de curator aan die kunst waardeert als een brug, een manier om de "Common Ground" te vinden die bestaat voorbij de grenzen van onze verschillen.